Υπάρχουν κάποιες στιγμές που δεν χρειάζονται ιδιαίτερο σχολιασμό. Τι να πούμε για τη χθεσινή εκδήλωση προς τιμήν του Άγγελου Τερζάκη… Να μιλήσουμε για τη συγκίνηση του γιου του; Ή για την απόλυτη σιωπή- σχεδόν κατανυκτική- που σκέπαζε την υπέροχη τοιχογραφία!
Τέτοιες στιγμές δικαιώνουν τον ρόλο του δασκάλου, δίνουν νόημα στην ύπαρξή του. Ας μην πούμε τίποτα άλλο… Να ευχηθούμε μόνο η χθεσινή βραδιά να ήταν η αρχή.
Και κάθε παιδί, να έχει έστω και μία φορά στη μαθητική του ζωή, το δικαίωμα σε μια τέτοια συγκίνηση…
Ναύπλιο 20/6/2024
